Deze Gin is mijn verhaal, uw verhaal, het verhaal van een ieder met een traumatisch verhaal ervaring, maar ook de mooie momenten van vriendschap broederschap de band van broeders over de hele wereld.

Deze Gin staat voor vrijheid en de gedachte bij degene, die hiervoor gevallen dan wel gestreden hebben.

De oorlog voorbij, het verdriet leed nooit vergetend 20 jaar nog net niet volwassen, ontberingen slecht eten, weersomstandigheden, het vervolg was pleuritis en een maagbloeding, van huis uit geen liefde, knokkend voor een bestaan.

Zwaar gewond, hoe de toekomst zo niet wetende hoe gehavend hij uit het hospitaal zou komen. Wat zou er van zijn lichaam over zijn, maar ook hoe zou hij het geestelijk verwerken. Maanden van herstel , er was geen tijd geen opvang. Nederland was nog aan het herstellen van de klap het verdriet haat verdriet, leed. Mijn vader alleen het ziekenhuis verlatend, op weg naar Nijmegen. Nijmegen frontstad geweest liggend aan de Duitse grens, kort 20 jaar verschrikkingen gezien en ondervonden. Niet wetende wat hem te wachten stond, voor de oorlog een liefdeloos gezin betreffende mijn vader kon niks goed doen, hij bleek na zeggen te zijn verwekt, door een rijk persoon. Mijn oma was in haar jonge jaren dienster, voor een baron dan wel rijk persoon. Mijn oma van Duitse afkomst, onderdanig in een rijke omgeving. De 1e wereld oorlog net achter de rug. De wereld zat in een interbellum ( tussen pose tussen 2 oorlogen ) en zij was zwanger gemaakt door deze persoon, bewust of onbewust. Maar mijn vader werd in die keiharde overlevingstijd, keihard geconfronteerd met de toenmalige tijd en verwijten. Een schandvlek, de bastaard. Mijn oma (rubber) nooit een glimlach op haar gelaat. Maar wel de moeder van mijn vader. 1924 baby, kind niet gewenst, maar wel geboren. Duitse moeder, vader die vader speelde, een tram chauffeur. Gewoon een man die de verantwoording van een ander over nam. Mijn vader een baby een kind een tiener, liefdeloos opgevoed Duitse moeder en een hele familie die hem nawees, om hetgene wat zijn moeder had moeten vermijden. Bot gezegd haar fout. Het vermoeden, bijna op zeker is hij tijdens onderduiken door zijn eigen familie verraden, opgeruimd staat netjes, moet zijn gedacht. De schandvlek de bastaard. Het bleek ook later dat mijn oma ( mensen het komt met moeite uit mijn strot het woord oma) deze vrouw heeft later zo’n een impact op ons leven gehad. Maar tijdens de oorlog nadat mijn vader was verraden opgepakt, trok zijn moeder daar profijt van, haar zoon werkte in Duitsland, dit voor extra voedselbonnen of andere voordelen. Mijn vader niet bewust geen contact, als 15 tot 20 jarige jongen de gruwelen van de oorlog doorstaan ! Kwam aangedaan gehavend nijmegen binnen, waar haat heerste voor wat de duitsers hadden gedaan! Hij klopte aan bij het huis, waar hij voor het laatst het, als ouderlijk huis had meegemaakt. Geen blijdschap geen krimp, of dat hij nooit was weggeweest of wat hem was overkomen werd genegeerd, erger nog buren die wisten van de insinuaties van zijn moeder, waarschuwde de instanties. Mijn vader werd opgehaald en vernederd, kaalgeschoren en her opgevoed zou hij gaan worden. Wederom vernedering, wederom pijn en leed. Mijn vader zo jong zo kapot gemaakt. Deze vernederingen weer meegemaakt zat hij in gevangenschap. Toen militairen van het Canadezen leger voorbij liepen, en mijn vader herkende, per direct vrijgelaten, het onrecht was opgelost maar de schade was toegebracht. Weken weer van vreselijke ervaringen zo onterecht, zo niet passend bij onze jeugd zo niet wat wij heden ten dagen meemaken wij leven in vrijheid en dat al 75 jaar komend jaar!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Fill out this field
Fill out this field
Geef een geldig e-mailadres op.

Menu